Juni 2014

30 juni 2014

Port SollerVandaag zijn we van Santa Ponca naar Port de Soller gevaren. Dat is zo’n 35 mijl langs de NW kust tot halverwege. Dit is het ruigste en onbewoonbare deel van Mallorca langs het Tramontane gebergte. In Port de Soller zijn we ’s middags aangekomen en het bleek al vrij vol met boten te liggen. Toch een ankerplek gevonden maar omdat het zo vol was met relatief weinig ketting. De andere ochtend bleek dat de wind weer aantrok en het anker begon te krabben. We hebben direct de motor gestart en het anker opgehaald. Het bleek dat we op een stuk lagen met waterplanten waar de holding slecht was. Toen hebben we een plek gezocht met zand. Die vonden we tegen de lijn van het zwemmersgedeelte en daar lagen we heel goed vast. De wind trok nog meer aan met vlagen van 6 – 7 Bft. Omdat we opnieuw geankerd hadden durfden we niet gelijk van de boot af te gaan en zijn die dag maar aan boord gebleven. De nacht bleek nog heftiger en verscheidene boten sloegen van hun anker en hebben we weinig kunnen slapen. Op een gegeven moment kwam er een grote catamaran die ook was losgeslagen gevaarlijk dichtbij en die dacht wel tegen onze boot te kunnen gaan hangen. Helaas moest ik de man teleurstellen en heb hem verteld dat hij zijn ankergeluk maar elders in de haven moest uitproberen. Hij had toen al de ankerlijn van een andere catamaran stukgevaren.  In zulke situaties zie je met name bij de charterboten een geweldige paniek en men weet werkelijk niet meer wat te doen en men probeert keer op keer te ankeren op een plek die geen houvast biedt  vanwege de waterplanten.  ’s Ochtends nam gelukkig de wind af en konden we rustig aan boord ontbijten. Maar….er kwam nog meer. Zie verder het verslag van juli.

19  juni 2014

Cala CordolaOp maandag 17 juni was het weer en met name de wind weer terug naar normale waarden. Dus zijn we gelijk vertrokken naar een kleine cala in het westen van Ibiza. Deze Cala Cordola is prachtig gelegen met aan beide kanten hoge kliffen en een klein strandje met een paar strandstoelen en  een klein houten restaurantje. Omdat er nogal wat deining stond zijn we niet aan de kant geweest en zijn gelijk de andere dag doorgevaren rond Ibiza tegen de klok in. Via de passage tussen Isla Vedra naar  de zuidwest zijdegevaren.  Daarna de doorgang tussen Ibiza en Isla Esplamador, de Feu Grand genomen richting Ibiza stad. Deze passage is ontzettend druk daar alle ferryboten naar het vaste land en alles wat naar Formentara gaat er doorheen vaart.  Bij Ibiza stad nog even gekeken naar de mogelijkheden van Cala Talamanca. Dit is een prima alternatief om te ankeren als je Ibiza stad wil bezoeken. Vanaf deze cala is het 20 minuten lopen naar het centrum.  

Cala LlongaOns doel was een ankerplaats te vinden in de buurt van Puerto de Santa Eulalia. Even daarvoor vonden we een zeer mooi gelegen Cala Llonga die iets verscholen lag omdat deze nogal diep het land insteekt. Daar lagen maar een paar boten en we vonden snel een goede plek om te ankeren. Het water was super helder en we hebben gelijk een duik genomen om ons even af te koelen.  ’s Avonds zijn we aan land gegaan om het plaatsje Llonga te bekijken. Het is een klein stadje met veel leuke winkeltjes en restaurantjes en  met goede busverbinding naar St Eulaiia en andere delen van Ibiza.

 

 

 

 

Voetbal Cala LlongaOmdat de volgende dag Nederland weer moest voetballen hebben we besloten om hier nog te blijven. Op woensdag 18 juni was het dan zover. We vonden een Nederlands cafetaria, Baron’s Snackbar, die zijn terras helemaal oranje had versierd en het TV station was de NOS dus een lekker chauvinistisch verslag van  Nederland tegen Australie bijgewoond. Het zat er bomvol met oranje uitgedoste Nederlanders. Zelfs het volkslied hebben we met iedereen staand uit volle borst meegezongen!!! Gelukkig heeft Nederland met 3-2 gewonnen. Na afloop zijn we rustig aan terug naar het strand gelopen om weer in ons bijbootje te stappen. Op het strand stond toen de wedstrijd Spanje tegen Chili aan en hebben we nog heel even meegekeken. Maar toen Spanje ook hier weer achter stond zijn we maar heel stilletjes weggegaan.

 

Omdat we zo langzamerhand over wilden steken naar Mallorca zijn we na nog een dagje rustig aangedaan te hebben op 20 juni naar Portinatx gevaren. Dit is een relatief drukke cala met veel boten die er voor anker liggen. Het is een aardig stadje met de gebruikelijke winkels en restaurants en een leuke promenade langs het strand. We hebben gezellig aan het water gegeten en uiteraard ook weer eens de wifi code gevraagd om de mail e.d. weer eens bij te werken. 

Santa PoncaOp zondag 22 juni was het weer zodanig dat we  naar Mallorca konden  varen. Een tocht van ruim 50 mijl maar deze keer een vlakke zee maar met weinig wind dus het was weer eens motorzeilen. Toen wij in Santa Ponca aankwamen en geankerd hadden zagen we tot onze verbazing de Sobat Kras en de Pelikaan nog liggen terwijl we de dag ervoor van hun bericht hadden gekregen dat ze verder zouden varen. Maar de reden was dat de volgende dag Nederland weer zou voetballen en hier in Santa Ponca een goed restaurant  was om op een  groot scherm  de WK te kunnen volgen.  Met nog andere Nederlandse bemanningen die ook voor anker lagen afgesproken om gezamenlijk bij Attitude te gaan kijken en daarna nog even met z’n allen een hapje te gaan eten. 

 

 

Santa Ponca voetbalDat werd dus een hele vertoning met allemaal Nederlanders die wel iets met de kleur oranje aanhadden. Ik kreeg een heel grote rood-wit-blauwe stropdas omgehangen en Yvonne moest van de andere dames haar nagels oranje lakken. Nadat we pas aan het eind van de wedstrijd  van de Chilenen hadden gewonnen zijn  we gaan eten. Na afloop bleek het een plaatselijke feestdag, het feest van San Juan, te zijn die verband staat met de langste dag. Iedereen ging naar het strand en de boulevard om er vuurtjes en kaarsen aan te steken en uiteraard te picknicken. Er trad ook een band op. Om 12 uur worden dan drijvende lampionnen aan de kant het water opgeduwd waarin de mensen hun wensen kunnen meesturen met de wind. Daarna is het vrij snel afgelopen en om 1 uur is het dan weer rustig en zijn wij ook terug gegaan naar de boten.

 

 

Kathedraal in Palma de MallorcaOp dinsdag 26 juni zijn we met de bus naar Palma gegaan. Dat ging heel eenvoudig want je stapt in Santa Ponca in het centrum op en in 35 minuten rijdt de bus naar het centrum van Palma. Voor €3,40 een enkele reis. We hadden van te voren uitgezocht wat we wilden zien en hebben de route gelopen langs de bezienswaardigheden en uiteraard ook door de winkelstraten gewandeld. De kathedraal was wel heel bijzonder met  boven het altaar een versiering van Gaudi en zijn leerlingen. Zowaar kon ik bij Vodafone slagen voor een nieuw datakaartje en ben ik voorlopig weer een beetje on-line.

 

 

 

 

Binnen in de Kathedraal

Omdat de uitverkoop hier al weer is begonnen ook nog wat extra zomerkleren aangeschaft want je draagt hier alleen maar korte broek en T-shirts. Na de warme lunch zijn we terug gelopen naar de bushalte. Daar hebben we eerst nog even de haven bekeken omdat we vroeg voor de bus waren. Daarna weer het ritje terug met in een bloedhete bus zonder airco naar Santa Ponca. Daar lag onze dinghy nog steeds aan de kade (sommige bijbootjes verdwijnen namelijk weleens zomaar ?!) en zijn we teruggevaren naar de boot.

Na 2 rustige dagen in Santa Ponca die we gebruikt hebben om weer eens te fourageren en wat nodige administratieve bezigheden te doen, was het dan op 29 juni de wedstrijd Nederland Mexico. Deze  hebben we die gezien bij Attitude met een aantal Nederlanders van de Twins, een catamaran en Pieter & Novalia op een Bavaria 36 die onderweg zijn naar Sicilie.

 

15  juni 2014

Donderdag kwamen we erachter dat Nederland tegen Spanje moest voetballen op vrijdag en dat zouden we kunnen volgen in Rita’s Cantina. Dus hebben we besloten om hier toch nog maar een paar dagen aan te plakken.  Toen we weer eens aankwamen met onze dinghy op de pier bij de boulevard kwamen we John tegen van de Mein Weg. Die bleek hier met zijn vrouw , Mieke te zijn. We hebben ze toen voor de borrel ’s middags uitgenodigd. Zijn vrouw was in Barcelona opgestapt en ze zijn ook onderweg naar Mallorca. Hoewel we allemaal geen grote voetbal fanaten zijn, leek het ons wel leuk om gezamenlijk de wedstrijd te volgen in Rita’s Cantina op de boulevard.

Bij een poging om flappen te tappen uit een pinautomaat verdween mijn pinpas in het niets. Het leek wel een zwart gat. Het bleek dat men juist service aan het plegen was aan de automaat en dat de verbinding tussen de machine en de voorkant weggedraaid was. Na enig bonken op de deur, want de bank was al gesloten, kwamen een paar mannen vertellen dat de kaart onbereikbaar was want die was tussen de bepantsering van de machine en de muur gevallen en daar konden ze niet bij. Ik moest de pas maar laten blokkeren want die zou nooit meer tevoorschijn komen. Met 1000 x excuses van de office director van de Santander Bank heb ik op de boot de bank maar gebeld en mijn pas laten blokkeren. Gelukkig heeft Yvonne ook nog een pas voor die rekening dus we redden ons wel. Want het blijkt dat de bank de nieuwe  pas niet naar het buitenland opstuurt.

Rita's CantinaEn toen was het dan zover ….. vrijdagavond 8 uur zaten we aan een tafeltje en hebben eerst nog lekker gegeten. Wat een wedstrijd en wat een sfeer. Het restaurant zat vol met een mix van Nederlanders, waarvan sommige met een geheel oranje outfit, en Spanjaarden met vlaggen.  Het was uiteraard super dat Nederland met 5-1 won. Maar de Spanjaarden reageerden heel sportief. De uitbaatster van de Cantina had al gezegd dat als de Spanjaarden zouden winnen dan zou de hele zaak kaas tapa’s krijgen maar als de Nederlanders zouden winnen dan werd het een rondje bitterballen. Zoals iedereen weet zijn het dus bitterballen geworden J. Toen terug met ons dinghy in het donker naar de boot.Maar we hadden erop gerekend en een zaklamp bij ons en een lamp op het dek aangelaten.

 

 

Voetbal

Zaterdag zijn we boodschappen gaan doen om de voorraden weer aan te vullen en eens te kijken waar we naar toe zouden varen. Echter het weer is weer eens spelbreker en is er voor de nacht van zaterdag op zondag veel wind voorspeld en een hoge deining. Na allerlei overwegingen van ander Cala’s blijkt dat de baai van San Antoni de beste beschutting biedt. Zowel met de NNO tot NO wind als de swell.  Dus een Telegraaf zaterdag krant gekocht en lekker nagenieten van de voetbalwedstrijd. Voor Yvonne hebben we nog een paar boeken gedownload voor de iPad.

Dat geeft de gelegenheid om weer eens de website bij te werken. Op het moment dat ik dit verslag maak, waait het nog steeds behoorlijk 5-6 bft en begint de deining iets af te nemen.  De deining zal blijven staan tot maandagavond dus we gaan waarschijnlijk dinsdag  vertrekken. We blijven afhankelijk van het weer…..

11 juni 2014.

LunchZondag 8 juni hebben we eerst een leuke (en pittige) wandeling gemaakt in het binnenland, dat erg ongerept was. Daarna op het strand van Cala Benirras  in een van de restaurants geluncht en ons nog even begeven tussen de vele hippies op het strand. Het leek wel of de jaren 60 weer helemaal terug waren. ’s Avonds vond er een samenkomst plaats van allerlei hippie figuren die muziek maakten met drums, bongo’s , blaasinstrumenten en andere exotische instrumenten.

 

 

 

 

 

 

Hippie strand Cala Binerras

Bij terugkomst bij de boot bleek een Ier die we al een aantal malen in andere havens waren tegengekomen naast ons te hebben geankerd. Even later werd er geroepen vanaf de Ierse boot Daja, een 54 voet  jacht,  en bleek het Donald  te zijn die ons voor een borrel uitnodigde. Tot nu toe hadden we hem alleen als solozeiler gezien maar deze keer had hij een opstapper aan boord.  

Diner op Ierse bootTijdens de borrel vroeg hij of we bleven eten want een van zijn hobbies is koken en hij had voldoende gemaakt om ons  te laten mee-eten .Na een heerlijke maaltijd, asperges, lekker vlees en gekookte aardappeltjes in de schil en dessert zijn we teruggegaan naar onze boot en hebben van een afstand de muzikale verrichtingen op het strand aangehoord. Het blijkt dat elke zondag deze trommelhappening een traditie is geworden en plaatsvindt als uitvloeisel van een 3-daags protest bij de aanvang van de eerste Golfoorlog.  Het is ongelofelijk druk op het strand en als het donker is laten allerlei acrobaten met vuur ook hun kunsten zien onder aanvoering van het alom aanwezige ritme van de drums. Echt zeer bijzonder!

 

 

 

We zijn in deze baai, omdat het zo goed beviel, tot woensdag 11 juni gebleven en toen zijn we teruggevaren naar San Antoni want inmiddels hadden we bericht gekregen dat de generator was gearriveerd.  Het was relatief rustig in de baai en we konden op een goede plek ankeren een beetje beschut achter de pier van de haven. Omdat de winkels hier laat open zijn konden we ’s avonds de generator nog ophalen. Maar eerst moest deze in de winkel nog klaargemaakt worden ( olie en benzine) zodat we even konden proefdraaien voordat we hem meenamen.

De andere dag maar eens aan boord proefgedraaid en inderdaad het werkt goed en je laat zo 40Ah in een uur! Dat bracht de accu’s weer op een redelijk peil. Erg luxe is dat je ook de boiler ermee kunt verwarmen zodat je ook weer stromend warmwater op de boot ter beschikking hebt.

1 juni 2014

Vanaf 31 mei hebben we een paar dagen in de baai van Puerto San Antoni gelegen. Toen we aankwamen zagen we Pim van de Linea liggen en hebben hem ’s avonds voor  de borrel aan boord gevraagd. Op maandag hebben we eerst eens  een aantal noodzakelijke boodschappen gedaan en weer eens vers brood gekocht. 

Dinsdag zijn we met het openbaar vervoer naar Ibiza stad gegaan om daar de oude binnenstad en de vele leuke winkeltjes te bekijken. Met de bus was dat goed te doen want  je stapt bij het busstation in San Antoni op en je kunt  bij het centrum van Ibiza stad   uitstappen. Het openbaarvervoersysteem lijkt hier zeer efficient zonder OV chipkaart en alle flauwekul erom heen. Gewoon allemaal 2 Euro betalen aan de chauffeur en dan kan je mee. Een duidelijk  “keep it simple” systeem.

In Ibiza stad zijn we eerst even naar de haven gelopen en hebben daar de megajachten aanschouwd. Wel een paar heel bijzondere zeilboten gezien. 

 

 

 

Daarna zijn we naar de oude stad gelopen en hebben een rondwandeling gedaan die in ons gidsje stond. Dat was een behoorlijke klim maar wel de moeite waard. De oude stad is eigenlijk een versterkte vesting met smalle straatjes en kleine huisjes waar nu vaak winkeltjes met kunstnijverheid en restaurantjes in  zijn gevestigd. Toch wordt er ook nog gewoond en het is bijzonder om te zien hoe de mensen daar leven in die kleine mooi gedecoreerde huisjes.

Een klein deel van de wandeling hebben we overgeslagen omdat het voor Yvonne (hoogtevrees) veel te hoog en te steil was en door de gladde bestrating ook niet veilig met gewone schoenen was te lopen. Na de 2 uur durende wandeling was het tijd voor de inwendige mens en hebben we heerlijk in een van de kleine straatjes geluncht.

Daarna hebben we nog even door de kleine straatjes bij de haven gelopen en gesnuffeld bij de diverse winkeltjes met veel “flower power”  spulletjes. De hippy cultuur van de jaren 60 wordt hier toch wel in ere gehouden.

Tegen het eind van de dag hebben we weer de bus opgezocht en zijn naar San Antoni teruggereden. De dinghy lag nog keurig op zijn plek aan de steiger. Wel hebben we op aanraden van andere boaters en RVSketting en een slot gekocht om de dinghy en de motor op slot te leggen want anders is het risico van diefstal toch wel groot.

Omdat de wind steeds niet goed staat zijn we nog een aantal dagen in de baai van San Antoni blijven liggen en op woensdag zagen we tot onze verrassing dat de Pelikaan en de Sobat Kras  ook weer in de baai voor anker lagen terwijl wij dachten dat ze al naar Mallorca waren gevaren. Het bleek dat ze door de wind nog niet in staat waren geweest om over te steken en toen een rondje Ibiza via diverse baaien hebben gedaan en dan nu uiteindelijk weer in San Antoni uitkwamen. ’s Avonds hebben we aan boord van de Linea van Pim met  Wim & Annemieke (Pelikaan) en Hans & Suzan ( Sobat Kras) leuk weer eens even bijgepraat over de belevenissen , verdere plannen en tips gesproken.

De andere dag zouden ze weer vertrekken naar een baai in het noord-oosten van Ibiza. Wij hebben besloten om nog even in San Antoni te blijven om nieuwe ledlampjes te bestellen voor de kajuit en te kijken naar een generator want na bijna 3 weken blijkt toch dat we te weinig elektriciteit opwekken om de accu’s op peil  te kunnen houden. Met name de laptop, Ipad en iPhones moeten dagelijks opgeladen worden en dat  blijkt toch een sluipend verbruik te zijn. En dat hierdoor, over de vele dagen voor anker, langzaam de accu’s gaan leegraken. ook nog eens een lekkere wandeling langs de hele baai gemaakt waar we nog 2 gestrande schepen zagen liggen.

Na 2 dagen zijn de ledlampjes gearriveerd en die heb ik gelijk kunnen installeren. De generator moet uit Barcelona komen en zal de week erop aankomen in San Antoni.

 

Dus hebben we besloten vrijdag, 6 juni, omdat het prima weer was om diverse Cala’s te gaan verkennen  en daar waar het  mooi was dan voor anker blijven liggen. Onderweg viel het weer tegen. Lage bewolking en somber.Na een paar Cala’s te hebben bezocht werd de eerste mooie stop  Puerto San Miguel.

Een schitterende Cala met een mooi strand en 2 hotels die tegen de berg op waren gesitueerd.  Inmiddels was het ook weer zonnig geworden. We vonden een heerlijk rustig plekje en hebben heerlijk van het uitzicht en de mooie avond genoten. Helaas kwam er ’s nachts een deining de baai  binnen die het liggen achter het anker  plotseling zeer oncomfortabel  maakte.  Na het schommelende ontbijt besloten om het anker op te halen en naar Cala Benirras, 2 mijl verder te varen die 90 graden gedraaid lag t.o.v  Cala San Miguel.  Daardoor zou er geen deining moeten zijn. En inderdaad bleek dat weer en konden we weer in een schitterende omgeving  het anker laten vallen.  We lagen daar met maar een andere zeilboot dus was het heerlijk rustig. Nadat we klaar waren met ankeren hebben we gelijk het zwemplateau naar beneden geklapt en zijn in glashelder water gaan zwemmen. Het water was zo helder dat je het anker op 8 meter diepte goed zag liggen! Ook zwommen er veel vissen. Yvonne vond dat eerst maar niks maar langzamerhand raakte ze ervan overtuigd dat ze ongevaarlijk waren. J.

Eenmaal met de dinghy aan land bleek dat het een apart strand was met veel hippies en op zondag ook een hippiemarkt. 

 

 

Aanvullende gegevens